Θεωρητικές Mονογραφίες και Kριτική Aνάλυση.

Η Ideotheca εξετάζει το σημείο όπου η οπτική κουλτούρα διασταυρώνεται με την αντίληψη.

Να εξετάζουμε τα έργα τέχνης και τις θεωρίες μέσα από κριτικά, ιστορικά, πολιτισμικά και φιλοσοφικά πλαίσια, προκειμένου να ερμηνεύσουμε το νόημά τους, το πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται και τη σημασία τους.

Νόημα

Παρατηρούμε τους εαυτούς μας να παρατηρούν τον κόσμο. Τις περισσότερες φορές το βλέμμα μας στρέφεται προς τον εαυτό μας, αντανακλώντας τις προσδοκίες μας και όχι αυτό που βρίσκεται μπροστά μας. Η τέχνη ξεκινά τη στιγμή που αποκτούμε τα μέσα να κοιτάξουμε ξανά — θα μας επιτρέψει να επιστρέψουμε στον ίδιο κόσμο με πιο καθαρά μάτια, κάθε φορά με ευρύτερη οπτική από πριν.

Η αντίληψη διασπά την πραγματικότητα σε θραύσματα που διαμορφώνονται από τη μνήμη, την επιθυμία και την προσδοκία. Ό,τι εμφανίζεται δεν είναι ποτέ ουδέτερο· κάθε βλέμμα μεταβάλλει αυτό που συναντά.

Ο καλλιτέχνης μπορεί να δημιουργεί με συγκεκριμένο σκοπό, αλλά το νόημα ξεφεύγει από τον έλεγχό του.

Το ορατό δεν ταυτίζεται με το αναγνωρίσιμο· αποτελεί απλώς μία από τις πτυχές του παρατηρήσιμου. Το μη ορατό δεν ταυτίζεται με το μη παρατηρήσιμο. Οι ιδέες και τα πολιτισμικά πρότυπα παραμένουν αόρατα στο μάτι, αλλά αφήνουν σαφή ίχνη στη γλώσσα, στις επιλογές και στις επαναλαμβανόμενες πράξεις. Ό,τι δεν μπορεί να υποδειχθεί μπορεί ωστόσο να χαρτογραφηθεί μέσω των επιπτώσεών του: μια έννοια αποκαλύπτεται στα επιχειρήματα που διαμορφώνει, μια συμπεριφορά στην αντίδραση που προκαλεί, μια πεποίθηση στην αντίσταση που δημιουργεί. Η παρατήρηση, με αυτή την ευρύτερη έννοια, δεν αφορά τόσο την όραση όσο την προσεκτική προσοχή στις συνέπειες, και το πραγματικό συχνά λειτουργεί με τη μεγαλύτερη δύναμη εκεί όπου δεν μπορεί να γίνει άμεσα ορατό.